สังคมออนไลน์เปลี่ยนใจคน

...คนอยู่ใกล้ แล้วใย ไม่สนิท
ไปเชยชิด คนไกล ให้สงน
วิถีใหม่ ออนไลน์ เปลี่ยนใจคน
โลกสับสน ทุกคน ก้มหน้าเดิน!!...เอย

เช้าสดใส หัวใจ ยังก้าวเดิน

...แสงสีทอง ส่องฟ้า เพลาเช้า
หลากเรื่องราว ดำเนิน น่าหลงไหล
ธรรมชาติ ปรุงแต่ง หอมกรุ่นไอ
เช้าสดใส หัวใจ ยังก้าวเดิน!!...เอย

หยาดฝนหล่นพรำจิต

...เพียงหยาดฝน หล่นพรำ ก็ฉ่ำจิต
คืนชีวิต น้อยใหญ่ ให้สุขสรรค์
เหมือนชีวิต พึ่งพา กันและกัน
คอยแบ่งปัน น้ำใจ ให้มิคลาย!!...เอย

จินตนาการกับก้อนเมฆ

...ลมพัดพา เมฆาให้เคลื่อนค้อย
พริ้วแช่มช้อย   ร้อยร่างช่างเสกสรร
จินตนา พาสร้างในรูปพรรณ
อัศจรรย์  มองฟ้าพาสุขใจ!!...เอย

หยุดพักอย่าหักโหม

...หากเหนื่อยนัก ก็พัก อย่าหักโหม
ใจทรุดโทรม อ่อนเพลีย จะเสียหา
ขอหยุดนิ่ง ทำใจ ให้ผ่อนคลาย
เก็บแรงไว้ วันใหม่ เป็นของเรา!!...เอย

หยุดเวลาค้นหาแสงธรรม

...กาลเวลา หมุนไป ไม่หยุดนิ่ง
สรรพสิ่ง แปรผัน น่าหวั่นไหว
อยากจะหยุด เวลา ค้นหาใจ
บันดาลให้ จิตสงบ พบแสงธรรม!!...เอย

คว้าชัยที่ปลายทาง

...ยังย้ำเท้า ก้าวเดินเหมือนวันเก่า
กับเรื่องราว มากมายให้ค้นหา
แม้ว้าวุ้น สับสนกลมายา
ต้องฟันฝ่า คว้าชัยที่ปลายทาง!!...เอย

สัจธรรมพร่ำสอนใจจงทำดี

...เพียงหลับตา แสวงหาความสงบ
จึงค้นพบ สัจธรรมตามคำสอน
การเกิดแก่ และเจ็บตายพึงสังวร
ภาพสะท้อน พร่ำสอนใจจงทำดี!!...เอย

ยังสู้ไม่ถอย

...เช้าวันใหม่ หัวใจที่มุ่งมั่น
ยังขยัน สู้งานไม่ท้อถอย
เรื่องโชคลาภ มิเคยคิดรอคอย
สิบเป็นร้อย ค่อยอดออมย่อมได้ดี!!...เอย

ให้ไม่หวังผล

...คำว่าให้  มันยิ่งใหญ่และมีค่า
สุขอุรา  เมื่อได้ให้ไม่หวังผล
ควรจะให้  ผู้ขาดแคลนและทุกข์ทน
เกิดกุศล เพราะการให้ได้สุขใจ!!...เอย

อดีตกรีดฝังในใจลึก

...เมื่ออดีต กรีดฝังในใจลึก
ความรู้สึก ปวดร้าวเศร้าหนักหนา
อยากย้อนไป แก้ไขอีกสักครา
อนิจจา กาลเวลาไม่หวนคืน!!...เอย

พักใจเพื่อให้ได้สู้ต่อ

...แม้บางครั้ง จะผิดหวังท้อแท้หนัก
อุปสรรค์ มีมากมายจนหนายหนี
เพียงหยุดพัก รักษาใจให้หายดี
สู้อีกที ฮึดครานี้คงมีชัย!!...เอย

ยังถวินหาหนทางใหม่

...ยังโผบิน ถวินหาหนทางใหม่
ยังปีนปาย ยอดเขาสูงมองฟ้าใส
ยังก้าวเดิน แม้หนทางอีกแสนไกล
ยังคว้าไขว่  ทางสดใสแม้ยากเย็น!!...เอย

มอบรักสู่ผองชน

...เช้าสดใส หัวใจชื่น รื่นเริงนัก
หอบความรัก สู่ผู้คน ชนทั้งผอง
ส่งรอยยิ้ม มอบให้กัน มั่นปรองดอง
แผ่นดินทอง ส่องพระธรรม นำสุขใจ!!...เอย

ละครเมฆ

...ละอองน้ำ พริ้วพรายกลายเป็นเมฆ
เหมือนเป่าเสก เวทย์มนต์กลคาภา
เทพจำแลง แปลงร่างสร้างมายา
ช่างงามตา แหงนมองฟ้าพาสุขใจ!!...เอย

คอยสู่ลำเนา

...นอนห้องเช่า ข้าวหาซื้อแถวริมทาง
จำเหินห่าง บ้านป่าพนาสวรรค์
มุ่งทำงาน มั่นอดออมอยู่ทุกวัน
สู้เพื่อฝัน ที่รอคอยสู่ลำเนา!!..เอย

ยังคงอยู่

...แม้ปัญหา ถาโถมมิสิ้นสุด
ไม่อาจหยุด หัวใจที่มีฝัน
อุปสรรค์ มากมายจะฝ่าฟัน
ไม่เคยหวั่น ตราบฉันยังหายใจ!!..เอย

ฟ้าหลังฝนงามตา

...ถึงแม้เรา มีไม่เท่ากับคนอื่น
จงหยัดยืน และยิ้มสู้อยู่กับฝัน
มอบความรัก คอยดูแลห่วงใยกัน
จับมือมั่น ฟ้าหลังฝนคงงามตา!!..เอย

ยึดมั่นไม่หลงทาง

...ยี่สิบเจ็ด มิถุนาพาบรรจบ
เวียนมาครบ ถึงอีกคราอายุไข
นั่งตรึกตรอง กาลเวลาที่ผ่านไป
ทวนเป้าหมาย ยังยึดมั่นไม่หลงทาง!!..เอย

ยังมีชีวิตอยู่

...ตื่นขึ้นมา จึงรู้ว่ายังไม่ตาย
ลมหายใจ ยังไม่สิ้นพอมีหวัง
เร่งทำดี ลดละเลิกไร้เกลียดชัง
อนิจจัง โลกเรานี้ไม่แน่นอน!!..เอย

เช้าวันใหม่และกำลังใจ

...เช้าวันใหม่ หอบหัวใจสู้งานต่อ
ไม่เหี่ยวห่อ ชีวิตนี้มีความหมาย
เก็บอดออม วันข้างหน้าคงสบาย
มุ่งหวังไว้ กำลังใจยังมั่นคง!!..เอย

เกมส์ชีวิต ต้องกล้าแซง

...เพราะทำงาน ชีวิตนี้จึงมีค่า
พกความกล้า ฟันฝ่าไปให้ถึงฝัน
เกมส์ชีวิต ต้องกล้าแซงแข่งให้ทัน
คว้ารางวัล ที่หวังไว้ให้เป็นจริง!!...เอย

ต่อสู้อยู่กับฝัน

...ยังมีแรง ต่อสู้อยู่กับฝัน
แม้วันนั้น แสนไกลไปให้ถึง
อุปสรรค มากมายไม่พั้นพึง
สักวันหนึ่ง ฝันนั้นคงเป็นจริง!!...เอย

สิ่งที่ใช่หรือสิ่งที่ไม่

...สิ่งที่ใช่ มันไม่ง่ายเหมือนที่คิด
สิ่งที่ผิด หลอกล่อใจให้สับสน
สิ่งที่เกลียด คอยกัดกินจิตใจคน
สิ่งที่ตน ควรมีคือศีลธรรม!!...เอย

นั่งคลายร้อนตอนเมษา

...นั่งคลายร้อน บทกล่อนจึงก่อเกิด
พาบรรเจิด เสกสมอารมณ์ศิลป์
เหม่อมองฟ้า กว้างไกลปลายขอบดิน
สุดถวิล เพลงชีวิตที่ผ่านมา!!...เอย

คิดว่าไม่เคย

...ไม่เคยคิด เพ้อฝันอันเกินตัว
ไม่เคยกลัว งานหนักจนหลีกหนี
ไม่เคยจม กับอดีตที่ไม่ดี
ไม่เคยมี เรื่องขุ่นจิตให้หมองใจ!!...เอย

สุขเมื่อปลง

...อันความสุข เกิดได้ถ้าใจนิ่ง
ปลงทุกสิ่ง ปลอยวางเรื่องบัดสี
ยิ้มสู้โลก เปิดใจรับแต่สิ่งดี
อย่าได้หนี ความจริงสิ่งไม่ตาย!!..เอย

เช้าวันจันทร์งานจุกก้น

...เช้าวันจันทร์ หุนหันฉุกละหุก
ต้องรีบลุก งานจุกก้นทนไม่ไหว
เร่งสะสาง ให้เสร็จสับประทับใจ
งานน้อยใหญ่ เสร็จได้ด้วยมือเรา!!..เอย

ซื่อตรงต่อเป้าหมาย

...ลูกผู้ชาย เป้าหมายมีไว้พุ่ง
ขยันมุ่ง ก้าวไปไขว่ให้ถึง
แม้ลำบาก ลำบนไม่คำนึง
เอื้อมให้ถึง สิ่งที่ฝันอันสุขใจ!!..เอย

เพราะมีรัก

...ยังมีแรง ต่อสู้แม้งานหนัก
ยังมีรัก มอบให้กันอยู่เสมอ
อุปสรรค มากมายที่พบเจอ
เพียงมีเธอ ภูผาหินยังทลาย!!..เอย

ส่องเฟส

...ตื่นตอนเช้า อ่านเรื่องราวแล้วกดไลค์
ส่องเฟสใคร เขาคนนั้นที่ฝันหา
แม้เพียงนิด ได้ติดตามสุขอุรา
ส่องทุกครา ก็กดไลค์ไม่ละลืม!!...เอย

หั่นกอหญ้าให้ราบสิ้น

...จะบุกบั่น หั่นกอหญ้าให้ราบสิ้น
ไถพรวนดิน ปลูกพึชผักไว้ส่งขาย
ปลูกกระท่อม พร้อมสวนหย่อมไว้ผ่อนคลาย
แล้วขึ้นป้าย บ้านวิเวกแสงแห่งธรรม!!...เอย

น้องเหมย

...เหตุผลของเจ้ามีเป็นร้อย
รอยยิ้มของเจ้ามีเป็นพัน
ขยันส่งเสียงเจือแจ้ว
มีสุขแล้วเมื่อใกล้เธอ!!....เอย

รุ่งอรุณ เริ่มเบิกฟ้า

...รุ่งอรุณ เริ่มเบิกฟ้านภาสาง
ประดับวาง หยดน้ำค้างที่ปลายหญ้า
ละอองหมอก ครอบคลุมทั่วทุ่งนา
ลมพัดมา เย็นยะเยือกสู่ขั้วใจ!!...เอย

ข้าวรอเคียวมาเกี่ยวเก็บ

...หนาวแล้วหนอ ข้าวรอเคียวมาเกี่ยวเก็บ
หัวใจเหน็บ เฝ้าคนึงจนใจหาย
เถียงนาน้อย ยังรอคอยมิเสื่อมคลาย
ถึงคนไกล เจ้าไปแล้วไม่หวลคืน!!...เอย

บทชีวิตน่าฉงน

...ยามเหมันต์ พัดหวลชวนให้คิด
บทชีวิต ที่ผ่านมาน่าฉงน
มีทั้งสุข และทุกข์เคล้าปะปน
หนาวอีกหน ยังคนึงถึงอีกครา!!...เอย

เหงื่อรินไหล รายทางกลางแดดเผา

...เหงื่อรินไหล รายทางกลางแดดเผา
เก็บเกี่ยวข้าว เหนื่อยล้ามาทับถม
แสงแดดเผา ดุจเตาไฟให้ทุกข์ตรม
ไม่ขื่นขม ยังยิ้มได้ไม่เว้นวัน!!...เอย

เข้าเมืองหางานทำ

...วันจันทร์นี้ จะเข้าเมืองหางานทำ
ทนตากตำ กรีดยางคงไม่ไหว
มีเงินเดือน มาจุนเจือคงอุ่นใจ
อดออมไว้ ให้ครอบครัวยามล้มนอน!!...เอย

มาม่านั้นเป็นอาหารหลัก

C Am Dm G7 ..*/**มาม่านั้นเป็นอาหารหลัก ใส่ไข่ ใส่ผัก แล้วแซบเหลือหลาย อิ่มท้องแล้วรู้สึกสบาย ทำให้ร่างกายมีเรียวมีแรง เกิดเป็นคนต้องดิ้นรนต้องสู้ เพื่อฝันอันเลิศหรู สู้ให้ขาดใจ เพื่อนผมก็มีมากมาย ชอบเอางานมาให้แต่ไม่จ่ายสักตังค์ บางคนชอบให้ความหวัง พูดเสียงดังๆ "เดี๋ยวจ่ายๆ" จากนั้นมันก็เงียบหาย หลายเดือนผ่านไปไม่จ่ายกูซักที เดือดร้อนเลยสิทีนี้ เพราะมีเจ้าหนี้อยู่ตั้งหลายคน โดนเละทั้งด่า ทั้งบ่น จำเป็นต้องทนเผื่อมีสักวัน ต้องสู้เพื่อให้ถึงฝัน คงมีวันนั้นวันที่รอคอย(*/** ซ้ำ) C Am Dm G7