เพียงสองมือเรา เท่านั้นจะสร้างสรรค์ทุกอย่าง

...เพียงสองมือ ถือก่อ พนอจิต
เนรมิต คิดสร้าง ต่างเห็นผล
หลอมความเพียร เรียนรู้ สู้อดทน
หวังตั้งต้น จักสำเร็จ ด้วยมือเรา...เอย!!!

พักผ่อนให้เต็มที่ เพื่อเริ่มวันใหม่

...วันสบาย จึงได้ นอนพักผ่อน
ไม่รีบร้อน จรไกล ให้สับสน
เพียงโอนอ่อน ผ่อนคลาย ในวังวน
ชื่นกมล ผลพา อุรางาม...เอย!!

ร้อยพันปัญหา กับดวงตาที่อาบฝัน

..แม้ร้อยพัน ปัญหา สารพัด
ยังยืนหยัด ฟัดสู้ อยู่ไม่ถอย
ดวงตาอาบ ภาพฝัน ที่รอคอย
บรรจงร้อย ถ้อยถัก คงสักวัน...เอย!!

การมีเป้าหมาย ไม่ใช่แค่ไปถึง

...แม้เป้าหมาย วาดไว้ ไม่ไกลนัก
แต่เรื่องหลัก มิใช่ แค่ไปถึง
เพียงมีเธอ ผ่อนหนัก ช่วยผลักดึง
ฝันเป็นหนึ่ง รวมใจ ไม่ไกลมือ...เอย!!

ปล่อยวาง ว่างเปล่า

...จะดิ้นรน ไปใย หากใจล้า
จะไขว่คว้า ทำไม ให้ยากเข็น
จะยื้อยุด ฉุดไว้ ใยลำเค็ญ
จะร่มเย็น เป็นดี ถ้ามีพอ...เอย!!!

นำพาความเชื่อ

...ความรู้สึก ส่วนลึก สำนึกผิด
ละอายจิต คิดเกรง เคร่งสิกขา
อันบาปบุญ คุณโทษ โปรดนำพา
ด้วยศัทธา น้อมนำ ให้ทำดี!!...เอย

ปล่อยวางสร้างสุข

...โลกใบนี้ สีสัน พันหลายหลาก
หมื่นทุกข์ยาก มากสุข คลุกผสม
เปิดใจกว้าง พ่างพื้น น่าชื่นชม
จิตรื่นรมย์ สุขสม เมื่อปล่อยวาง!!...เอย